Bugün Cumhuriyet Bayramı…

Pekiyi bayram neşesi var mı? Şahsen bende yok. Nasıl olsun? “Ne Mutlu Türk’üm Diyene” yazıları duvarlardan, taklardan kaldırıldı. Andımız artık okullarımızda okunmuyor. Ülkemde Amerikan üsleri. ABD Başkanı Cumhurbaşkanımıza meşruiyet bağışlıyor.   Komünizm tehdidi altındayız diye kurulan NATO (ABD) üsleri İsrail’i savunmak üzere faaliyetlerine devam ediyor. 1923-1938 arası kurulan KİT’ler yok pahasına yabancılara satılmış. Özel teşebbüsün kurduğu fabrikaların çoğu yabancıların eline geçmiş…  Tarım bitirilmiş, milliyetçilik ayak altında, işsizlik had safhada, ülkenin en değerli beyinleri yurtdışında… Siyasiler umut pazarlıyor… Ülkesi, hatta kendi kenti dışına çıkmamış dindarlığı kanaatkarlık olarak algılayan büyük çoğunluk, halinden memnun…

Hepsinden önemlisi insanımız olanların farkında değil. Bağımsızlık da Türklük de umurumuzda değil…

Bunun en büyük göstergesi etrafta Türk Bayrağı olmaması…

Evimin balkonundan bakınca hiç bayram havası olmadığını üzülerek gördüm. Bayrak asılı ev ve işyeri yok denecek az. Gördüğünüz karelerde onlarca apartmanda yalnızca 3 dairede Bayrağımız asılı. Onlar da çok küçük. Beş işyerinin hiçbirinde bayrak asılı değil.

Gerçi bu bugünün olayı değil… Yıllardır kentlerimiz bu durumda …

Bunları düşünürken yakındaki ilkokuldan İstiklal Marşı okunmaya başladı… Yoldan geçenlere baktım çalınan sanki İstiklal Marşı değil de “Bastım da kırıldı iğdenin dalı” türküsü… En ufak bir tedirginlik hissetmeden, yüzleri kızarmdan yoldaki gazellerin üstüne basıp yürüyüp gidiyorlar… Başörtülü kadın da göbeği açık kız da; sakallı erkek de kulağı küpeli erkek de aynı… Bayraksız şehrin resmini paylaşıp paylaşmamayı düşünmeye başlıyorum.

Bu kararsızlık içerisindeyken 2014’de yaptığım bir paylaşımı hatırlattı Facebook.

2014’ün 29 Ekiminde şunları yazmışım;

“87 yaşında emekli bir öğretmen olan annem, “Kayseri’de Cumhuriyet Bayramında dükkanların çok azında Türk Bayrağı var. Esnaf ceza kesilir diye mi korkuyor?” dedi…

Gerçekten soruyor mu, ironi mi yapıyor anlamadım. Ama sesinde, size böyle bir ülke mi bırakmıştık sitemi var gibi geldi.

Sustum…”

Evet maalesef Kayseri yine aynı: Bayraksız Şehir…

Arkadaşlarımla yaptığım görüşmelerden diğer şehirlerin de farklı olmadığını anlıyorum.

Bu vesile ile anneme rahmet diliyor, “Ne mutlu Türküm” diyebilenlerin bayramını kutluyorum.

29.10.2026 / Kayseri